Zawieszenie egzekucji: niezbędna treść wniosku

Sąd Najwyższy zajął się ostatnio wymogami dotyczącymi zawieszenia postępowania egzekucyjnego na gruncie prawa austriackiego i europejskiego^[1].

Zgodnie z § 44 ustawy o egzekucji, egzekucja może zostać odroczona tylko wtedy, gdy jej rozpoczęcie lub kontynuacja wiąże się z ryzykiem niezastąpionej straty majątkowej lub takiej, która byłaby trudna do zastąpienia przez wnioskodawcę. Stratę uważa się za niezastąpioną lub trudną do zastąpienia, jeżeli wnioskodawca - ze względów prawnych lub faktycznych - nie może liczyć na naprawienie szkody. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy dłużnikowi brakuje środków finansowych. Jeśli takie powody nie są oczywiste, wnioskodawca musi podać konkretne fakty i przedstawić dowody na ryzyko takiej utraty mienia.

To, czy utrata mienia jest celowa, zależy od przedmiotu i środków egzekucji. W przypadku zajęcia wierzytelności ryzyko utraty mienia zazwyczaj nie jest oczywiste, a zatem musi zostać zidentyfikowane i udowodnione. W każdym razie niewystarczające jest przedstawienie ogólnych i nieinformacyjnych zarzutów. Należy najpierw upewnić się, że strona zobowiązana dąży jedynie do zawieszenia egzekucji (z kaucji), a nie do całkowitego sprzeciwu wobec egzekucji.

Uznawanie i wykonywanie zagranicznych orzeczeń w Unii Europejskiej zostało uproszczone poprzez wprowadzenie rozporządzenia w sprawie Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych (805/2004). Rozporządzenie znosi exequatur dla orzeczeń w sprawie roszczeń bezspornych, którym nadano zaświadczenie europejskiego tytułu egzekucyjnego w państwie członkowskim pochodzenia. Takie poświadczone orzeczenie będzie uznawane i wykonywane w innych państwach członkowskich bez konieczności przeprowadzania postępowania exequatur.

Zgodnie z przeważającą doktryną austriacką, zgodnie z art. 20 rozporządzenia, wnioskodawca musi również podać konkretne fakty i przedstawić dowody na ryzyko utraty mienia (chyba że ryzyko jest oczywiste zgodnie z dokumentami przedłożonymi sądowi). Zawieszenie egzekucji na mocy rozporządzenia odpowiada zawieszeniu na mocy austriackiego prawa egzekucyjnego; intencje rozporządzenia i ustawy o egzekucji są takie same.

Uznaniowość na mocy art. 23 rozporządzenia zależy od szans powodzenia odwołania złożonego w pierwotnym państwie członkowskim, a także prawdopodobieństwa nieodwracalnej utraty mienia w wyniku przeprowadzenia egzekucji. Z drugiej strony, art. 44 ustawy stanowi, że zawieszenie egzekucji nie zostanie przyznane, jeżeli egzekucja może być wszczęta lub kontynuowana bez ryzyka nieodwracalnej utraty majątku przez dłużnika. Obowiązek zidentyfikowania i udowodnienia ryzyka utraty majątku jest zgodny z rozporządzeniem UE, ponieważ jego celem jest przyspieszenie i ułatwienie postępowania egzekucyjnego.